خريدار روغن سوخته و خريد روغن سوخته بصورت ليتري و بشكه اي

تمايل به رنگ سبز نشانه گرايش هاي معكوس است ،يعني آلرژي داشتن به هرنوع تغيير وعناد ولجبازي وترس ازدگرگوني.

رنگ بنفش را آنهايي دوست دارندكه مي خواهند ارزش خودرانزد ديگران بالا ببرند وديگران راتحت تاثيرخودقراردهند.

آنهايي كه رنگ قهوه اي رامي پسندند ،آدم هاي تنهايي هستندكه نيازشديدي به دوستي واحساس امنيت دارند .

ودوستداران رنگ طلايي آدم هايي جاه طلب وزياده خواه هستند.

رنگ ها تاثيرزيادي دررفتاروحالات ما دارند مثلا رنگ قرمزمحرك سيستم عصبي است وفشارخون راافزايش مي دهد .

اما بدنيست بدانيد كه رنگ آبي اثرمعكوس دارد.

اگرمي خواهيد منزل خود را رنگ بزنيد حتما يك رنگ آرام بخش انتخاب كنيدو فراموش نكنيدكه همان قدركه به رنگ آرامش بخش نياز داريم به رنگ هاي محرك نيز احتياج داريم.

مثلا دراتاقي كه رنگ ديوارهايش زردباشدحتما بايداسباب واثاثيه آبي رنگ وجود داشته باشد تاباديدن آنها شاد ومتعادل باشيم .

مي دانيد كه رنگ آبي مكمل رنگ زرد است همين طور دراتاق هايي كه رنگ سبز زياد به كار رفته باشد.

شناختن تركيب رنگ ها واثر آنها روي روحيه انسان به شما كمك مي كند تابا رعايت آنها وازاين راه به تقويت روحيه خود كمك كنيد.

راستي شما چه رنگي رامي پسنديد؟؟

اين بازخواني‌ها كه به تصويرسازي‌هاي متفاوتي از واقعيت مي‌انجامد. اما همه اين تصويرها در پسپتوي ذهن، سخت ذخيره ‌مي‌شوند و "ناخودآگاه" را شكل‌مي‌دهند كه احساس‌ها و تجربيات دوران كودكي در عميق‌ترين لايه‌هاي آن قرار‌مي‌گيرند.

كارل گوستاو يونگ، معتقد است آنچه سرشت آدمي را تشكيل‌مي‌دهد و بيشتر الگوهاي رفتاري انسان را تنظيم مي‌كند، ريشه در ناخودآگاه انسان دارد.

فلسفه ناخودآگاه philosophy of unconscious، در نيمه دوم قرن نوزدهم به عنوان يك اصل مهم در روانكاوي براي درمان بيماران مورد توجه قرار‌گرفت.

دو بخش جداگانه ذهن
دكتر محمد صنعتي در كتاب "تحليل‌هاي روانشناختي در هنر و ادبيات" ، اشاره به دو بخش ذهن دارد: آنچه را "فرويد" و "بروئر" در‌كار با بيماران هيستريك يافتند، انگار دو ذهن، يا دو بخش جداگانه در يك ذهن بود كه پيام‌هاي متفاوت يا متناقض، حتي گاه متضاد داشتند.

فرد، به يكي از آنها آگاه بود، پس "خودآگاه" نام گرفت كه همان "آگاهي" سنت فلسفه بود كه از زمان دكارت به عنوان واقعيتي بديهي و چالش‌ناپذير پذيرفته‌شده بود؛ ديگري بخشي از ذهن بود كه فرد – يعني مالك و دارنده آن- از محتواي آن خبر‌نداشت.

انباري پنهان از يادهاي فراموش شده و "واپس‌زده" كه به ياد نمي‌آمدند، پس آن را "ناخودآگاه" نام دادند كه دنياي ديگري بود، غريبِِ! آنچنان بيگانه كه انگار به فرد ديگري تعلق داشت.

بنابراين، مي‌توان گفت كه حداقل بخشي از گفتار و رفتار افراد مي‌تواند تظاهر و فريب باشد كه به نوعي انعكاس همان بخش ناخودآگاه ذهن آنهاست؛ گويي نقابي بر چهره دارند كه خود نيز از كم و كيف آن بي‌اطلاع‌اند.

فرويد نيز معتقد بود كه در پس واژه‌ها و بيان احساس‌ها بايد به دنبال نيت و انگيزه‌هاي پنهان و احساس واپس‌زده دوران كودكي گشت. در واقع، روانشناس يا به طور دقيق‌تر روانكاو، براي حل مشكل بيمارش بايد بتواند نقاب او را بردارد.

توهم‌، نوع ديگري از واقع‌گريزيوي از زاويه ديگري نيز به انگيزه انسان براي پنهان‌سازي واقعيت‌ها و به عبارتي "واقع‌گريزي"، مي‌پردازد: بشر با توهم سرمي‌كند، زيرا توهم، فلاكت زيستن را تحمل‌پذير مي‌كند.

اما اگر ماهيت توهم را دريابد و به عبارت ديگر از حالت خواب‌گونه اش رها شود،‌حواس خود را بازمي‌يابد و واقعيت را چنان دگرگون مي‌كند كه نيازي به توهم نداشته‌باشد.

"آگاهي كاذب" يا تصوير تحريف‌شده واقعيت، انسان را ناتوان مي‌كند. حال آنكه رويايي با واقعيت و داشتن تصويري شايسته از آن، به انسان توانايي مي‌بخشد.

بنابراين در روش درماني فرويد، آگاهي نسبت به واقعيت‌ها، بويژه واقعيت‌هاي پنهان، عامل اصلي و گام اول به شمار‌مي‌آيد.

پس از اين مرحله است كه فرد امكان درك خود و ديگران را داشته و تلاش مي‌كند آگاهانه تغييرات لازم و مناسب را در خود و رفتارش ايجاد كند.

كارل گوستاو يونگ نيز در اين زمينه مي‌گويد: انسان دوست دارد خود را حاكم روان خويش بداند. اما مادام كه از تسلط بر خلقيات و هيجانات خود عاجز باشد يا نتواند بر شيوه‌هاي گوناگون رخنه‌يابي عناصر ناخودآگاه در نقشه‌ها و تصميماتش معرفت و وقوف يابد، قطعا مالك و صاحب‌اختيار نفس خود نيست.

چگونه مي‌توانيم احساسات واقعي خود را از ميان لايه‌هاي عميق ناخودآگاه ذهن تشخيص دهيم؟شما وقتي جوان هستيد به دليل اينكه حساسيت بيشتري نسبت به برخوردهاي تاييدگرايانه يا تكذيبي ديگران داريد، در عمل مي‌آموزيد احساساتي را كه توسط ديگران تاييد نمي‌شوند را بشناسيد. اگر افرادي كه با شما ارتباط دارند نتوانند حمايت خوبي از گفتار و رفتارتان داشته‌باشند، شما ممكن است در درك و فهم دنياي دروني خود دچار آشفتگي و سردرگمي شويد.

يكي از وظايف اصلي هر روان‌درمانگري اين است كه به بيمارانش آموزش دهد چگونه گوش‌دادن به درون خود را آغاز‌كنند و به آنچه احساس مي‌كنند و مي‌خواهند واقف شوند.

به اين ترتيب،بيماران به طور فزايندهاي با خودشان برخورد صميمي و واقعي خواهند داشت. اگرچه در اين مسير، آنها بيشتر در فشار و محاصره مسايل مختلف قرار مي‌گيرند تا اينكه بتوانند خود را به واقعيت‌ها بيشتر نزديك‌كنند.

"گان بورگ پالم" روان‌درمانگر، معتقد است كه اگر به متخصص درمانگري دسترسي نداريد، شما مي‌توانيد احساسات واقعي خود را در مواردي كه پيش مي آيد،با روش زير شناسايي كنيد:

• زماني كه احساس بد جسمي داريد، به خودتان فرصت دهيد كه بهتر مشكل اصلي‌تان را بشناسيد.
• در يك اتاق آرام و ساكت، دراز بكشيد و چشم‌هايتان را ببنديد.
• در اين زمان ممكن است بيشترين احساس ناخوشايندي را داشته‌باشيد. اين احساس ناخوشايندي شايد تقريبا غيرقابل تحمل باشد اما تلاش كنيد بر احساسات واقعي‌تان، بدون كينه و بغض، متمركز شويد. به اين ترتيب به تدريج بيشتر و بيشتر نسبت احساسات و عواطف واقعي‌تان آگاه مي‌شويد.
• نگراني زياد، نفرت، شرم، عصبيت، ترس، وحشت، رنجش و غم همه نمودهايي از احساسات سركوب‌شده‌اي هستند كه به نوعي بر واقعيت و علل بروز آنها سرپوش گذاشته شده است.
• احساس ناخوشايندي، به اين دليل خطرناك است كه در واقع ، سركوب مي‌شود؛ نه، به اين دليل كه به ماهيت و علل بروز آن، آگاه مي‌شويد.
• اجازه دهيد احساس ناخوشايندي بارز شود و ضمن تماس قوي با آن، اين احساسات را با ايجاد صداها و حركت‌هايي متعادل و قابل قبول بيان كنيد.
• احساس ناخوشايندي احتمالا حداقل براي مدت يك ربع ساعت، ازبين خواهد‌رفت. به اين ترتيب، شما ياد‌گرفته‌ايد كه چگونه حل مشكلات خود را شروع كنيد.

شايد بهترين راهي كه به شما كمك مي‌كند تا با نحوه ي نگرش يك نوجوان آشنا شويد، اين باشد كه سعي كنيد به دوران نوجواني خود باز گرديد و احساسات، اميدها و ايده‌هايي را كه داشتيد به ياد آوريد.

بسياري از والدين به طور معمول اين دوران از زندگي خود را فراموش مي‌كنند و در برخورد با فرزندشان، از آن بهره نمي‌برند. مثال اغراق‌آميزي كه خواهيد خواند، ممكن است به شما كمك كند تا بتوانيد از دريچه ي چشم يك نوجوان به محيط نگاه كنيد.

تصور كنيد كه شما يكي از تيزهوش‌ترين جوانان جهان هستيد؛ اطلاعات عمومي بسيار خوبي داريد و ميزان هوش شما برابر با انيشتن و يا كمي ضعيف‌تر از اوست. افزون بر اينها، اطلاعات عمومي بسيار قوي شما موجب شده است تا برخوردي بسيار موثر و كارآمد با مشكلات داشته باشيد.

اكنون تصور كنيد كه شما از سوي دو نفر كودن كه مسن‌تر از شما نيز هستند، استخدام شده‌ايد. ضريب هوشي اين افراد بسيار پايين‌تر از شما بوده و اطلاعات عمومي آنها بسيار محدود است اما همواره به شما دستور مي‌دهند كه چه كاري را انجام دهيد و چه كاري را انجام ندهيد. آنها همچنين به شما پند مي‌دهند كه چه چيزي مهم و چه چيزي بي‌اهميت است. از شما مي‌خواهند كارهايي راانجام دهيد كه دليلي منطقي براي انجام آنها وجود ندارد، و درباره ي مسائلي با شما صحبت مي‌كنند كه با كار و فعاليت شما كاملاً بي‌ارتباط است. آنها سعي مي‌كنند درباره ي يك زندگاني سعادتمند شما را راهنمايي كنند در حالي كه خودشان مفهوم نصايح مذكور را درك نكرده‌اند. با وجود آن‌كه شما سعي مي‌كنيد به آنها بفهمانيد گفته‌هاي آنها بسيار كلي و ذهني است، آنها به كارشان ادامه مي‌دهند و با دستور دادن و نصايح تحميلي و تقاضا‌هاي بي‌ارتباط با كار شما، آزارتان مي‌دهند.

در چنين وضعيتي چه احساسي خواهيد داشت؟ احتمالاً بسيار عصباني خواهيد شد زيرا افرادي كه صلاحيت كمتري از شما دارند، به شما مي‌گويند چكار كنيد. اگر آنها كاري را از شما بخواهند، شايد خلاف آن عمل كنيد و يا كاري را كه خودتان درست تشخيص مي‌دهيد انجام دهيد و به درخواست آنها توجهي نكنيد. امكان دارد ارتباط خودتان را با آنها كم كنيد و با دوستاني كه درخور شما هستند و درك بهتري دارند رابطه برقرار كنيد. اكنون ببينيم در مثال ياد شده، كدام شخصيت به جاي نوجوان و كدام شخصيت به جاي والدين قرار دارند. دوستان يك نوجوان معمولاً همان كساني هستند كه صلاحيت و هوشمندي آنها از سوي او مورد تأييد است.

محققان طي يك پژوهش، نگرش و نمرات 174 دانشجوي 20 تا 28 ساله رشته كسب و كار در مقطع كارشناسي را (28 درصد مرد، 72 درصد زن) مورد ارزيابي قرار دادند.

آنها با بررسي داده‌ها دريافتند: دانش‌آموزان دختري كه خوش‌بين‌تر بودند، نسبت به كساني كه كمتر نگرش خوش‌بينانه داشتند، نمرات بالاتري را دريافت كردند.

اين يافته‌ها همچنين نشان داد: اگر چه سطوح بالايي از خوش‌بيني در دانش‌آموزان پسر منجر به اطمينان بيش از حد و افزايش اعتماد به نفس در آن‌ها مي‌شود، اما باعث مي‌شود كه مدت زمان مطالعه آن‌ها كم شود و در نتيجه نمرات پايين‌تري را كسب كنند.

«تامار آيسكسون» دانشجوي دكتراي دانشكده كسب و كار و مديريت و يكي از محققان اين پژوهش مي‌گويد: خوش‌بيني در دانش‌آموزان پسر مي‌تواند منجر به اطمينان بيش از حد و يا پيدايش نگرش «همه چيز به بهترين شكل انجام مي‌شود»، بينجامد. بنابراين به اندازه كافي مطالعه نمي‌كنند. اما در دانش‌آموزان دختر، خوش‌بيني به تنهايي مفيد است، زيرا آنها به طور طبيعي با وجدان‌تر از همتايان مرد خود در اين زمينه عمل مي‌كنند.

«آيسكسون» ادامه داد: زنان از عزت نفس كمتري نسبت به مردان برخوردارند و به همين ترتيب آنها مطمئن نيستند كه همه چيز به بهترين شكل اتفاق مي‌افتد، پس براي آمادگي در آزمون بهتر مطالعه مي‌كنند.

نتايج اين پژوهش حاكي از آن است كه نگرش افراد با كسب نمره در دروس مختلف با هم مرتبط است، اما هنوز يك رابطه علت و معلولي در خصوص آن به اثبات نرسيده است.