خريدار روغن سوخته و خريد روغن سوخته بصورت ليتري و بشكه اي

1- خواب بهتر

افسردگي باعث مي شود كه از خواب خوب محروم شويد، سخت به خواب برويد و يا خيلي زود از خواب بيدار شويد. علاوه بر اين، كمبود خواب مي تواند افسردگي را بدتر كند.

درمان افسردگي مي تواند خواب شما را بهتر كند.

2- زندگي بهتر

برخي از داروهاي ضدافسردگي ممكن است ميل جنسي را كاهش دهند. البته هميشه اينطور نيست.

يك مطالعه اي نشان داد كه 70 درصد افراد افسرده اي كه دارو مصرف نمي كردند، دچار كاهش ميل جنسي شدند.

درمان افسردگي ممكن است موجب بازگرداندن اعتماد به نفس و تقويت ارتباطات عاطفي فرد شود.

3- كاهش درد

درمان افسردگي مي تواند احساسات شما را بهتر كند و درد را كاهش دهد.

افسردگي مي تواند درد غيرقابل تحمل را موجب گردد. تحقيقات نشان داده كه بيماران دچار آرتريت و ميگرن اگر افسردگي داشته باشند، احساس درد زيادي مي كنند.

4- بهبود سلامتي

درمان افسردگي مي تواند از بسياري از بيماري هاي جدي و مزمن جلوگيري كند.

افسردگي مي تواند عوارضي را در بدن داشته باشد.

يك تحقيق نشان داد كه زناني كه افسرده هستند، دو برابر در معرض خطر مرگ ناگهاني ناشي از حمله قلبي نسبت به زناني كه افسرده نيستند، مي باشند.

پس، درمان افسردگي مي تواند خطرات سلامتي را كاهش دهد.

5- بهتر كار كردن

افسردگي باعث مي شود كه به سختي شغل خود را نگه داريد و در آن شغل بمانيد.

اگر شما افسرده هستيد، ممكن است تمركز كمتري بر كارهايتان داشته باشيد و باعث مشكلات زيادي در كارتان شود.

6- بهبود حافظه و تفكر

آيا احساس فراموشي داريد؟ آيا نمي توانيد به خوبي فكر كنيد؟

درمان افسردگي مي تواند از اين تغييرات جلوگيري كند و حافظه را تقويت نمايد.

7- زندگي شادتر

ناراحت و عصباني هستيد؟

درمان افسردگي مي تواند به تقويت روحيه شما كمك كند، تنش را كاهش دهد و روابط خانوادگي را بهبود دهد.

8- روش زندگي سالم تر

چرا افسردگي باعث افزايش وزن برخي افراد مي شود؟

اين به خاطر رفتار است، كمتر فعاليت مي كنيد و براي راحتي خود، غذا بيشتر مصرف مي كنيد.

همچنين به علت فيزيولوژيكي نيز مي باشد، مقدار كم مواد شيميايي خاص مغز مي تواند ولع خوردن شيريني ها را زياد كند.

درمان افسردگي مي تواند انرژي بيشتري را به شما بدهد و باعث شود كه تحرك كنيد و شيوه غذاخوردن خود را تغيير دهيد.

9- هرج و مرج كمتر و كنترل بيشتر

هنگامي كه افسردگي باعث از دست دادن انرژي مي شود، مي تواند خيلي سخت به نظر آيد.

هنگاميكه هرج و مرج بيشتر شود، توانايي شما كمتر مي گردد.

درمان افسردگي مي تواند انرژي را در مواقعي كه نياز داريد، ذخيره كند و به اين وسيله شما زندگي خود را تحت كنترل درمي آوريد و سازمان دهي مي كنيد.

10- روابط قوي تر با دوستان و خانواده

درمان افسردگي مي تواند روابط اجتماعي را بهبود بخشد.

افسردگي باعث منزوي شدن فرد مي شود، اعتماد به نفس را كم مي كند و احساس دوست داشتن را كاهش مي دهد.

درمان و داروها مي تواند كمك به بازگرداندن اعتماد به نفس كند.

هنگامي كه افسرده هستيد، تماس مجدد با دوستان قديمي بسيار سخت است. اما اين بخش مهمي از بهتر شدن افسردگي مي باشد.

11- كمك گرفتن

برخي از افراد مبتلا به افسردگي سعي مي كنند كه صبر كنند و بدون درمان بهبود يابند.

اين يك اشتباه است.

مطالعات نشان داده كه بدون درمان، افسردگي طولاني مي شود و علائم آن بدتر مي شود.

هر چه زودتر به يك پزشك مراجعه كنيد و شانس خود را براي آينده اي سالم رقم بزنيد.

رويارويي با تجربه‌هاي ناگوار زندگي مانند طلاق، بيكاري، سوگواري و يا هر نوع شكست ديگر باعث افسردگي در بسياري از افراد مي شود. پس چرا بسياري ديگر در اثر اين اتفاقات افسرده نمي‌شوند؟

فردي كه در اثر اين تجربه‌ها افسرده نمي‌شود داراي خصوصيتي است كه در اصطلاح روانپزشكي از آن به عنوان "حالت ايستادگي يا مقاومت" ياد مي‌كنند.

آنطور كه دكتر ربكا اليوت، روانشناش از دانشگاه منچستر مي‌گويد همه ما در جايي از خط درجه بندي شده سلامت رواني قرار داريم.

او در اين مورد توضيح مي‌دهد: "در يك سوي (اين خط) كساني هستند كه بسيار آسيب پذيرند و هنگام رويارويي با ميزان فشار عصبي كم يا حتي هيچگونه فشاري دچار اختلالات روحي مي‌شوند. در سوي ديگر (اين خط) كساني وجود دارند كه زندگي بسيار بد و مملو از تجربه هاي تلخ داشته اند اما همچنان مثبت و خوشبين باقي مانده‌اند."

به نظر او بيشتر ما جايي در وسط قرار داريم.

اما اين مقاومت و ايستادگي چيست؟ آيا چيزي است كه ما آن را به ارث مي‌بريم، و يا چيزي اكتسابي است؟ آيا مي توان ردپاي شيميايي آن را در مغز يافت؟ يا به نحوه پيوند اعصاب و يا فعاليت الكتريكي اعصاب مربوط مي‌شود؟ اگر داراي اين خصوصيت نيستيم مي توانيم آن را به دست بياوريم؟

متاسفانه جواب همه اين سوال‌ها مشابه است. ما حقيقتا نمي‌دانيم. اما دوست داريم و نياز داريم كه بدانيم، زيرا طبق آمار سازمان بهداشت جهاني، افسردگي بيش از ۱۲۰ ميليون نفر در سراسر جهان را تحت تاثير قرار مي دهد.

بيل ديكين، پروفسور روانپزشك در دانشگاه منچستر مي‌گويد: "به نظر ما يك پنجم جمعيت بريتانيا در مقطعي از زندگي‌شان دچار افسردگي مي شوند."

چيزي كه باعث نگراني مي شود اين است كه به نظر او در حال حاضر تعداد بيشتري از افراد نسبت به گذشته دچار افسردگي مي‌شوند و علاوه بر آن تاثير افسردگي بر روي جوانان نيزاين روزها بيشتر شده است.

بيل ديكين، ربكا اليوت و ديگر همكارانشان تحت حمايت شوراي پژوهش پزشكي، با بررسي دقيق مغز انسان، تلاش مي كنند تا منشا و ماهيت اين خاصيت مقاومت را درك كنند.

آنها معتقدند درك بهتر اين مسئله ممكن است به نفع كساني تمام شود كه داراي اين خاصيت نيستند.

كساني كه مورد تحقيق قرار گرفته اند عمدا از سطوح مختلف انتخاب شده اند. بعضي ها گاه به گاه دچار افسردگي شده اند، بعضي ها بيش از حد معمول با فراز و نشيب هاي زندگي دست و پنجه نرم كرده اند و بعضي از آنها زندگي نسبتا بهتري داشته اند.

دكتر بيل ديكين مي‌گويد اين تحقيقات آنها را متوجه عملكرد مغز در اين خصوص كرده است. وي از جمله به " درك انعطاف پذير" - قابليت انسان در تطبيق با شرايط مختلف زندگي - و همينطور ميزان توانايي مغز براي پردازش و به ياد آوردن خاطرات و موضوعات شادي بخش اشاره كرد.

حافظه عاطفي

افرادي كه در اين تحقيقات شركت كردند به چهار گروه مختلف تقسيم شدند. گروه ها عبارتند از افرادي با استرس زياد، استرس كم، داراي افسردگي و بدون افسردگي.

نمونه اي از آب دهان همه آنها براي اندازه‌گيري ميزان هورمون استرس، آزمايش شده است. فعاليت هاي مغزي بسياري از آنها نيز اسكن مي‌شود تا نشان دهد كه هنگام فعاليت هاي گوناگون كدام بخش هاي مغز فعال مي شوند.

ربكا اليوت مي‌گويد: "در يكي از آزمايش ها به آنها تصاويري با بار احساسي نشان مي‌دهيم. آنها بايد اين تصاوير را به خاطر بسپارند. مدت كمي بعد اين تصاويرهمراه با تصاوير ديگر دوباره به آنها نشان داده مي‌شود. آنها بايد از ميان همه، آن تصاوير را تشخيص دهند. از اين طريق ما مي توانيم قابليت انسان ها در به ياد آوردن موضوعات عاطفي را اندازه گيري مي كنيم."

خانم اليوت مي گويد كه تحقيقات هنوز كاملا نشده است و به عنوان مثال هنوز نمي‌توان گفت كه تفاوت عملكرد مغز بين گروه هاي مختلف دقيقا چيست.

اما نشانه هايي كه موجب دلگرمي است، وجود دارد. ارتباطي كه بين ميزان خاصيت ايستادگي مغز افراد با چگونگي عملكرد آنها در آزمون هاي مختلف وجود دارد، يكي از نشانه هاي دلگرمي است.

دكتر ربكا اليوت در اين باره مي گويد: "مثلا نتايج اوليه تحقيقات نشان داده است افرادي كه خاصيت ايستادگي بيشتري دارند، احتمال آنكه تصاويري حاوي صورت‌هاي شاد به يادشان بماند بيشتر است تا تصاويري با صورت‌هاي غمگين."

هنوز مشخص نيست كه چگونه پزشكان از تحقيقات اخير در دانشگاه منچستر مي توانند استفاده كنند. چيزي كه از آن به عنوان خاصيت ايستادگي مغز ياد مي شود، به مخلوطي از فعل و انفعالات بين ژن هاي انسان ، مواد شيميايي بدن، شبكه اعصاب در مغز و تجربه هاي زندگي ما بستگي دارد.

اما به طور كلي پژوهشگران اميدوارند تا با درك فعاليت هاي مغزي كه نشان دهنده خاصيت ايستادگي و مقاومت آن است، به درمان هاي تازه و يا شيوه هاي جديد درمان اختلالات عصبي دست يابند.

دارويي براي ايجاد خاصيت ايستادگي؟

بيل ديكين مي‌گويد كه با استفاده از اسكن هاي مغزي مي‌توان "نمايه علمي‌عصبي" مشكلات يك شخص را ترسيم كرد. اين اطلاعات مي‌تواند به تصميم‌گيري درخصوص بهترين روش معالجه، كمك كند.

ممكن است مريضي داراي قابليت "درك انعطاف پذير" باشد اما به ياد آوري افكار و خاطره هاي غمگين گرايش بيشتري داشته باشد.

بيل ديكين مي‌گويد: "درك اين مطلب به ما فرصت مي دهد تا با ايجاد يك برنامه درماني براي شخص مورد نظر مانع از افسردگي او در آينده شويم." به گفته او در مرحله اول، اين درمان به احتمال زياد نوعي گفتار درماني خواهد بود.

اما ربكا اليوت در پاسخ به اين سوال كه آيا مي شود دارويي ساخت كه با استفاده روزانه از آن فعاليت مغز را تحت تاثير قرار داد و خاصيت مقاومت آن را بيشتر كرد، مي‌گويد: "به نظرم ساخت چنين دارويي از نظر تئوري امكان پذير است اما مطمئن نيستم مردم تا چه حد تمايل به استفاده از آن را داشته باشند."

اما هرچه باشد پيدا كردن راهي براي تقويت خاصيت مقاومت مغز ارزش آن را دارد. فقط كافي است پاي صحبت پولين، يكي از افرادي كه در تحقيقات دانشگاه منچستر شركت كرد بشينيد.

پولين در دوره اي كه بيكار بود و با مشكلات مالي درگير بود، بايد سه فرزندش را به تنهايي بزرگ مي كرد، دچار افسردگي شديدي شد و كاملا منزوي شده بود.

پولين مي‌گويد: "احساس انزوا مي كردم و دلم مي خواست روي تختم بنشينم و گريه كنم. زماني آنقدر حالم بد شده بود كه ديگر نمي خواستم با بچه هايم باشم. آن زماني بود كه به دكتر مراجعه كردم."

هنوز دارويي براي ايجاد قابليت مقاومت در وجود ندارد ولي شايد روزي پزشكان بتوانند براي پولين اين دارو را تجويز كنند.

● چگونه برونگرايي را در خود تقويت كنيد
شما مي‌توانيد بدون اينكه دست به تغيير شخصيت خود بزنيد، و فقط با برداشتن چند گام ساده مهارتهاي برونگرايي را در درونتان ايجاد كرده و تقويت كنيد.

براي شروع و در اولين گام بايد سعي كنيد بيشتر وقت خود را با ديگران بگذرانيد. اگر احساس مي‌كنيد با قرار گرفتن در موقعيت‌هايي كه به معاشرت با تعداد زيادي از افراد نياز دارد، تحت فشار قرار مي‌گيريد و معذب مي‌شويد، مطمئن باشيد كه اين موضوع زياد ارتباطي به ساختار شخصيتي شما ندارد و تنها با اين دليل است كه تجربه حضور در چنين موقعيت‌هايي را نداشته‌ايد.

براي برداشتن گام اول ابتدا به يك پيش گام احتياج داريد، به دليل اينكه شما تا بحال فردي برونگرا نبوديد براي ملاقات و معاشرت با ديگران انگيزه لازم را نداشتيد، و تا زمانيكه اين انگيزه در شما ايجاد نشود، نمي‌توانيد برونگرا شويد.

اگر در چنين حلقه انزوا‌طلبانه‌اي گرفتار شويد، براي خلاص شدن و شكستن آن دو راه بيشتر نداريد.

۱) به دنبال فعاليت‌هاي گروهي مورد علاقه خود بگرديد.
۲) پيله تنهايي كه به دور خود تنيده‌ايد را پاره كنيد.

● به دنبال فعاليت‌هاي گروهي مورد علاقه خود بگرديد:
يكي از موانعي كه راه اجتماعي شدن را بر بسياري از افراد درونگرا سد مي‌كند، اين است كه نمي‌توانند فعاليت‌هاي اجتماعي مورد علاقه خود را به درستي پيدا كنند.

شما مي‌توانيد افرادي را شناسايي كنيد كه از بودن در كنار آنها لذت مي‌بريد و در معيت آنها به انجام فعاليت‌هاي دسته‌جمعي بپردازيد. قرار نيست كه شما با هر تيپ آدمي در ارتباط باشيد و معاشرت كنيد، چرا كه سنگ بزرگ علامت نزدن است، قدم به قدم و آهسته‌آهسته خود را با وضعيت جديد وفق دهيد، اين روش نقطه شروع مناسبي خواهد بود.

● پيله تنهايي خود را پاره كنيد:
در درون تمام افراد درونگرا ترسي ناخودآگاه نسبت به قرار گرفتن در محيط‌هاي اجتماعي وجود دارد. راهكار دومي كه به شما پيشنهاد مي‌كنيم اين است كه اين ترس‌ها را دور بريزيد.

همه افراد براي خود يك حريم خصوصي دارند كه در مورد افرادي كه به شدت برونگرا هستند، اين حريم محدود شده و زياد به چشم نمي‌آيد. اما افراد درونگرا براي خود حريم خصوصي گسترده‌تري قائل هستند.

پس در نتيجه براي اينكه فردي اجتماعي باشيد بايد اين حريم خصوصي را محدود كنيد و زياد خود را در پيله تنهايي‌تان محصور ننماييد. اگر يك‌بار دست به اين كار بزنيد، تكرار آن براي‌تان راحت‌تر خواهد شد.

بطور مثال اگر تازه به يك ساختمان نقل مكان كرده‌ايد و مواجه با همسايه‌هاي جديد چندان هم كار ساده‌اي به نظر نمي‌آيد، براي غلبه بر اين ترس مي‌توانيد هر روز صبح شما براي سلام كردن پيش قدم شويد.

البته لازم به ذكر است كه لازم نيست از همان شروع كار گام‌هاي بيش از حد بلندي برداريد، هميشه مسيرهاي جديد را با گام‌هاي كوتاه شروع كنيد تا رفته‌رفته به شرايط جديد عادت كنيد.

● هنر خوب صحبت كردن را ياد بگيريد
درست است كه خوب گوش دادن مهارت بسيار مهمي است و شايد در بيشتر مواقع مهمتر از خوب صحبت كردن باشد، اما به‌هرحال خوب صحبت كردن خصيصه ايست كه در بين تمام افراد درونگرا مشترك است.

پس شما هم اگر مي‌خواهيد خود را در اين گروه جاي دهيد بايد زره و كلاه خود به تن كرده و به جنگ سكوت برويد و بتوانيد بي‌وقفه حرف بزنيد. اما خوب مي‌دانيد كه در عمل توانايي چنين كاري را نداريد.

مطمئناً شما و تمام درونگراها بر اين عقيده‌ايد كه بهترين گفتگوها آنهايي هستند كه به عنوان متكلم نقش كمي در آن داشته باشيد، و به عنوان يك درونگرا خوب مي‌دانيد كه از بودن در يك جمع دوستانه و تنها شنونده سخنان آنها بودن چه احساس خوبي در شما ايجاد مي‌شود.

اما از همين امروز رويه خود را تغيير دهيد. براي شروع تنها چند كلمه هم كفايت ميكند. لازم نيست مثل يك برونگراي حرفه‌اي مسلسل وار حرف بزنيد، همين كه بتوانيد در حد چند كلمه نظرات و احساسات خود را بيان كنيد، اعتماد به نفس شما براي برخورد با موقعيت‌هاي اجتماعي افزايش مي‌يابد.

در اينجا وقت آن شده كه فوت كوزه گري افراد برونگرا را به شما ياد دهيم، اين افراد بدون اينكه مطمئن باشند درباره چه موضوعي مي‌خواهند صحبت كنند، باب گفتگو را باز كرده و همچنان به حرف زدن ادامه مي‌دهند.

پس شما هم فقط حرف بزنيد تا حرف زده باشيد. شايد باز هم براي شما كه به چنين روش‌هاي نه چندان دل چسبي عادت نداريد، انجام چنين اعمالي كمي سخت باشد اما به‌هرحال در همين حد كه براي صحبت تلاش كنيد پيشرفت خوبي محسوب مي‌شود.

بالاخره روزي مي‌رسد كه شما هم مثل يك برونگراي واقعي بي‌وقفه حرف بزنيد!

● لذت درونگرايي
در آخر اگر از حق نگذريم، در درونگرايي لذتي هست كه در برونگرايي نيست. شما به عنوان يك فرد درونگرا مي‌توانيد از كارايي خود حداكثر استفاده را ببريد. همچنين خلوت تنهايي بهترين فضا براي تفكر و كارهاي خلاقانه است.

پس اين درونگرا بودن چندان هم بد نيست و باعث افزايش و ارتقاي مهارت‌هاي ديگر شما مي‌شود.
ايده‌آل‌ترين روش براي بكار بستن در زندگي تلفيقي از درونگرايي و برونگرايي است. مي‌توانيد به كمك مهارتهاي اجتماعي افراد برونگرا و آرامش ذهن و نظم و ترتيب افراد درونگرا از زندگي خود لذت برده و حداكثر استفاده را از توانايي‌هاي خود ببريد.

اصلاً‌ مهم نيست تست‌هاي روانشناسي چگونه درباره شما قضاوت كنند.

● برونگرا‌ها و درونگراها
برونگرايي و درونگرايي اصطلاحاتي است كه «ك.گ.يونگ» وضع كرده و حاكي از دو نوع شخصيت متناقض است. فعاليت كلي يا شوق و كشش در شخص برونگرا آفاقي (يعني متوجه دنياي خارج) و در درونگرا انفسي (يعني متوجه بدون شخص) است.

هر كس به اين هر دو متمايل است، اما همواره بر اثر محيط و خصوصيات خلقي، يكي بر ديگري تفوق دارد و به‌نحو بارزي آشكار مي‌شود. برونگرايي حاد فرار نامعقول و غيرمنطقي از نفس و نمايش دادن احساسات در جمع است (مانند هيستري و هيجان شديد) و درونگرايي حاد عبارت از عقب‌نشيني به دنياي درون است، و درين حال خيالبافي جانشين واقع بيني مي‌شود. «يونگ» بيماري تقسيم خاطر را اختلال مشاعر شخص درونگرا مي‌داند.

افزايش ضربان قلب، بي‌خوابي و مغزي كه انگار ديگر كار نمي‌كند از علائمي است كه بسياري آنها را پيش از انجام يك آزمون تجربه كرده‌اند. ترس از امتحان باعث كاهش تمركز مي‌شود و مانند فيلتري در حافظه دست‌يابي مجدد به آنچه كه فراگرفته شده را دشوار مي‌سازد.

چگونه مي‌توان آزمون‌ها را از احساسات منفي رها كرد؟ چگونه مي‌توان با تمركزي بيشتر، از نتيجه‌ي بهتري برخوردار شد؟

پاسخ اين سئوال‌ها را سيان بايلوك و جراردو راميرز، دو روانشناس دانشگاه شيكاگو، پس از انجام يك آزمايش تحقيقاتي ارائه كرده‌اند. به عقيده‌ي آنان براي رهايي از ترس امتحان بايد اضطراب‌هاي خود را بر روي كاغذ بياوريم.

اين محققان گروهي از دانشجويان را براي انجام آزمايش‌هاي خود انتخاب كرده و از آنها خواستند، در دو امتحان تستي رياضي پياپي شركت كنند.

در نخستين مرحله تنها از دانشجويان خواسته شد، نهايت تلاش خود را براي يافتن پاسخ‌هاي صحيح به كار ببرند. در دومين مرحله فشار بيشتري بر دانشجويان وارد آمد تا اين مرحله حالت امتحاني جدي به خود بگيرد.

محققان به دانشجويان گفتند، در صورت برخورداري از نمره‌ي بالا مي‌توانند، به عنوان پاداش پول دريافت كنند. همچنين اين نمره با نمره‌ي دانشجويي ديگر جمع خواهد شد و بنابراين نمره‌‌ي جداگانه‌ي هر دانشجو بر روي ميانگين نتيجه‌ي اين امتحان تأثير خواهد گذاشت. افزون بر اين به دانشجويان گفته شد كه از آنها به هنگام انجام اين امتحان فيلم‌برداري مي‌شود.

دانشجويان را به ۳ گروه تقسيم كردند. اولين گروه بايد ۱۰ دقيقه منتظر دريافت برگه‌ي امتحان مي‌ماند بي‌آنكه كاري كند.

دانشجويان دومين گروه بايد در اين ۱۰ دقيقه در باره هر چه كه مي‌خواستند مطلبي مي‌نوشتند، غير از اين امتحان.

اما از سومين گروه خواسته شد كه در اين مدت راجع به احساساتشان در مورد اين امتحان بنويسند.

دانشجويان گروه اول كه در ۱۰ دقيقه‌ي پيش از امتحان دست به هيچ كاري نزدند و همچنين دانشجويان گروه دوم كه راجع به مسايل مختلف نوشتند در مرحله‌ي دوم نتيجه‌‌اي بدتر از مرحله‌ي اول به دست آوردند.

اما گروه سوم كه ترس‌ها و احساسات مربوط به اين امتحان را بر روي كاغذ آورد، به مراتب نمره‌ي بهتري نسبت به مرحله‌ي اول كسب كرد.

اين تحقيق را محققان بر روي دانش‌آموزان يك دبيرستان نيز انجام داده‌اند. در اين مورد نيز نتيجه‌اي مشابه به دست آمد. نتيجه‌اين بود كه نوشتن ترس‌هاي مربوط به امتحان نهايي باعث شد كه اين دانش‌آموزان هم نمره‌ي بالاتري به دست بياورند.

محققان همچنين بر اين نظرند كه نوشتن ترس‌ها در هر مورد كه باشد موجب مي‌شود كه ترس كاهش پيدا كند.

كساني كه عادت كرده‌اند، قسمت‌هايي از زندگي خود را در دفترچه‌اي به نام "خاطرات" بنويسند، آگاهانه يا ناآگاهانه از اين مسئله بهره‌ خواهند برد، چرا كه نوشتن احساسات ناخوشايند، شدت آنها را كاهش مي‌دهد.

شركت در اين جمعها علاوه بر پركردن اوقات فراغت و اندكي دوري از تلويزيون كه متاسفانه قدرت استدلال و حرف زندن را از ما گرفته ‘ فوايد ديگري هم دارد كه به نظر اين حقير مي توان در ۵ مورد خلاصه كرد:

۱-  مردم سعي مي كنند در بحثها شركت كنند و نظرات خود را بدهند و نفس اين عمل بسيار مفيد است. براي اينكه اين مباحثات يك كار گروهي است و كار گروهي هميشه سازنده و مفيد بوده .

۲- شركت كنندگان در اين مباحث خود را سنجيده و به توانايي هاي فكري و قدرت استدلال خود پي مي برند.

۳- شركت كنندگان سعي مي كنند در اين جمع ها نظر دهند و اين عمل ترس حرف زدن در بين جمع را كاهش مي دهد و تمريني است براي سخنراني و اظهار نظر در بين جمع.

۴- اين مباحثات دامنه وسيعي داشته و  كليه زمينه هاي اجتماعي -سياسي را شامل مي شود كه اين تبادل اطلاعات در بالارفتن ميزان اطلاعات عمومي شركت كنندگان مفيد واقع مي شود.

۵- از همه مهمتر شركت كنندگان در اين مباحث به شناخت جامعي از كانديداي مورد نظرشان مي رسند و  در اثر بالا رفتن شناخت و اطلاعات شان در مورد  كانديداها ‘ به راحتي دست به انتخاب مي زنند.

نتيجه گيري:

ميتنگهاي تبليغاتي و ستادهاي كانديداها كه عمدتاً محل تجمع طرفداران هر كانديدايي هست و هركسي سعي مي كند مخالفان خود را به موافق تبديل كند. اگر به ديده مثبت به اين نوع گردهم آيي ها نگاه كنيم ‘ و با حضور فعال در جمع همه كانديداها حتماً به شناخت مطلوبي رسيده و علاوه بر پيدا كردن شناخت نسبت به روحيات همشهريان خود به انتخاب خوبي هم خواهيم رسيد.

 هدف بنده از نگارش اين مطلب ‘ بعد روانشناسي اجتماعي اين فعاليتهاست كه به والدين توصيه

مي شود ‘ نوجوانان خود را تشويق به حضور در اين جمعها نموده و به همراه خود ببرند تا به

رشد اجتماعي فرزندانشان كمك كنند.

۱) نكته اول اينكه، ما احساس مي‌كنيم عصبانيت چيز بدي است. اگر ما واقع‌بينانه در پي كنترل آن باشيم، اين امر غيرممكن نخواهد بود. اگر احساس كنيم عصبانيت چيز خوبي است (موضوعي توجيه‌پذير)، امري عادي به نظر خواهد آمد. «سري چين‌موي» درباره آثار مضر عصبانيت مي‌نويسد: «عصبانيت مانع بزرگي است. آثار پس از عصبانيت عبارت است از يأس و افسردگي. ما بايد عصبانيت را شبيه سارقي فرض كنيم كه ماهيت و طبيعت آن دزدي است. عشق و محبتي كه درون ماست مانند گنجينه‌اي گرانبهاست. اگر اجازه دهيم كه اين سارق (عصبانيت) به درون ما نفوذ كند، به سرعت گنجينه‌مان را به سرقت خواهد برد.»

۲) نكته دوم آنكه، ما بايد اين احساس را داشته باشيم كه عصبانيت بخشي ذاتي از خود ما نيست بلكه چيزي است در اطراف ما كه اجازه ورود آن را به درون‌مان مي‌دهيم. اگر ما براي لحظه‌اي به عقب برگرديم، مي‌توانيم مشاهده كنيم كه عصبانيت بخشي از طبيعت و هويت ما نيست.

۳) نكته سوم آنكه، اين نكته مهم است كه به ياد آوريم زماني كه عصباني مي‌شويم، به آنچه خواهان آن هستيم، دست نمي‌يابيم. اگر از شخصي عصباني شويم، حتي اگر اين عصبانيت توجيه‌پذير باشد، شخص مقابل به احتمال قوي واكنش دفاعي از خود نشان مي‌دهد. اما ممكن است با مهرباني پاسخ دهد و سپس وضعيت به حالت عادي برگردد. براي مثال، اگر در خريد از يك مغازه به طرز نادرستي درگير عصبانيت نشويم و نظرمان را به روش مودبانه و قابل قبولي بيان كنيم، در آن صورت مغازه‌دار وادار مي‌شود پاسخ منطقي به ما بدهد. اگر ما به‌طرز خيلي عصبي به مسايل واكنش نشان دهيم، در اين صورت اغلب مردم مايل نخواهند بود با چنين شرايطي، درست برخورد كنند. آنان احتمالا به دنبال واكنش‌هاي محبت‌آميز هستند. مساله فوق شبيه مانعي ميان خودمان و شخص ديگر است.

۴) نكته چهارم اينكه، اگر ما احساس مي‌كنيم كه عصباني خواهيم شد، اولين چيزي كه بايد انجام دهيم، اين است كه سريع واكنش نشان ندهيم. كلمات قدرت فوق‌العاده‌اي دارند. اگر ما با عصبانيت صحبت كنيم، بعدها به آساني پشيمان خواهيم شد. در اين هنگام بهتر است سعي كنيم آرام نفس بكشيم. رييس جمهور آمريكا توماس جفرسون مي‌گفت: «وقتي عصباني هستيد، پيش از صحبت كردن تا ۱۰ بشماريد و اگر خيلي عصباني هستيد، تا ۱۰۰ بشماريد.» اين نصيحت عاقلانه‌اي است زيرا اغلب تا ‌آن زمان (اگر تا ۱۰۰ بشماريم) عصبانيت فروكش كرده است و ما قادر خواهيم بود شرايط را روشن‌تر ببينيم. به آرامي نفس كشيدن تاثير قوي بر افكارمان دارد. ذهن ما را آرام مي‌كند و بدين وسيله هيجان‌مان كاهش مي‌يابد.

۵) نكته آخر اينكه كه بايد سعي كنيم، آرامش دروني‌مان را استمرار بخشيم. اگر ما تمركز و يا تمرينات تنفسي داشته باشيم، مي‌توانيم آرامش را بر بدن خويش حاكم سازيم. از طريق تمركز مي‌توانيم ياد بگيريم روي افكار و ذهن‌مان كنترل داشته باشيم و دريابيم كه ماهيت دروني‌مان به دنبال آرامش است. افكار عصباني، مانند موج‌هاي دريا هستند. آنها زودگذرند و بخشي از شخصيت و هويت واقعي‌مان نيستند. پس اگر ما به آرامش دروني دست يابيم، قادر خواهيم بود از هيجاناتي مانند عصبانيت دور بمانيم. 
 

۱) احساس شكست و تحقير مي كنيد و هنگامي كه به محل كارتان برمي گرديد، ماجرا را براي بقيه همكاران تان هم تعريف مي كنيد. (۲ نمره)

۲) به محل كارتان برمي گرديد و سعي مي كنيد همه چيز را فراموش كنيد. (۵ نمره)

۳) موضوع را با يكي از صميمي ترين دوستان تان در ميان مي گذاريد و سعي مي كنيد با كمك او راه حلي براي مشكل تان پيدا كنيد. (۷ نمره)

● فرض كنيد كه يك هفته است وارد محل كار جديدي شده ايد اما هر چه تلاش مي كنيد، نمي توانيد با هيچ كدام از همكاران جديدتان دوست شويد. چه كار مي كنيد؟

۱) حوصله تان از اين كار جديد سر مي رود. دير سر كار مي رويد و زود برمي گرديد. (۲ نمره)

۲) كارتان را به درستي انجام مي دهيد اما هم زمان به دنبال كار مناسب تري هم مي گرديد. (۵ نمره)

۳) سعي مي كنيد بفهميد كه مشكل از شماست يا همكاران تان. سعي مي كنيد علت اين نوع رابطه را كشف كنيد و راه حلي برايش پيدا كنيد. (۷ نمره)

● فرض كنيد چند ساعت روي يك پروژه وقت گذاشته ايد اما كامپيوترتان دچار مشكلي مي شود و تمام اطلاعاتي كه روي سيستم ذخيره كرده بوديد، از دست مي رود. آن وقت شما ...

۱) دل تان مي خواهد با مشت به صفحه مونيتور بكوبيد و آن را خرد كنيد. (۲ نمره)

۲) با عصبانيت از محل كارتان بيرون مي آييد و از صحنه دور مي شويد. (۵ نمره)

۳) ناراحت مي شويد اما به اين فكر مي كنيد كه از چه راهي مي شود دوباره اين اطلاعات را به دست آورد و ذخيره كرد. (۷ نمره)

● فرض كنيد كه يك هفته براي پروژه تان زحمت كشيده ايد و فقط چند ساعت ديگر تا موعد تحويل پروژه، وقت داريد اما هنوز قسمت هايي از كارتان مانده است كه بايد كامل شود. چه كار مي كنيد؟

۱) مي خواهيد كارتان را تمام كنيد ولي آن قدر هيجان زده و عصبي هستيد كه نمي توانيد روي كارتان تمركز كنيد. (۲ نمره)

۲) با خودتان مي گوييد: شايد بد نباشد اگر كمي هم استراحت كنم. (۵ نمره)

۳) با خودتان مي گوييد: «من كه تا اينجا آمده ام، اين چند ساعت را هم كار مي كنم» و بعدش هم تصميم مي گيريد كارتان را به اتمام برسانيد. (۷ نمره)

● فرض كنيد كارفرمايتان شما را از سر كارتان اخراج مي كند. چه كار مي كنيد؟

۱) آنقدر نگران و پريشان مي شويد كه شب خواب تان نمي برد. (۲ نمره)

۲) تصميم مي گيريد كه چند روزي از كار به دور باشيد (مثلا برويد مسافرت) و بعدش برگرديد و به يك شغل جديد فكر كنيد. (۵ نمره)

۳) نيازمندي هاي روزنامه را باز مي كنيد و به دنبال كار مي گرديد و از طريق دوستان و آشنايان تان هم جوياي كار مي شويد. (۷ نمره)

● فرض كنيد در ارتباط با صميمي ترين دوست تان دچار شك و ترديد شده ايد. چه كار مي كنيد؟

۱) مدام به اين فكر مي كنيد كه دوست تان قصد دارد شما را فريب بدهد و به شما خيانت كند. (۲ نمره)

۲) ارتباطتان را با او قطع مي كنيد. (۵ نمره)

۳) تصميم مي گيريد با او حرف بزنيد و بفهميد كه مشكل كجاست. (۷ نمره)

● فرض كنيد رابطه تان با صميمي ترين دوست تان به هم خورده است. آن وقت شما...

۱) خودتان را به بي خيالي مي زنيد و مي گوييد تقصير خودش بود! (۲ نمره)

۲) سعي مي كنيد با دوست ديگري، يك ارتباط صميمانه برقرار كنيد. (۵ نمره)

۳) سعي مي كنيد بفهميد مشكل تان كجاي كار بوده و اگر رفع شدني است، مشكل را رفع كنيد؛ وگرنه، در ارتباط هاي بعدي، بيشتر دقت كنيد. (۷ نمره)

● شب است و شما داريد در بزرگراه رانندگي مي كنيد كه ناگهان اتومبيل تان دچار مشكل مي شود و در تاريكي تنها مي مانيد. آن وقت شما...

۱) وحشت مي كنيد كه مبادا به شما حمله كنند يا ماشين تان را بدزدند. (۲ نمره)

۲) ماشين را قفل مي كنيد و براي كمك گرفتن به نزديك ترين محل مي رويد. (۵ نمره)

۳) سعي مي كنيد از ماشين هاي ديگر كمك بگيريد. (۷نمره)

● داريد درست رانندگي مي كنيد اما ماشين پشت سرتان دستش را گذاشته است روي بوق و مي خواهد از شما سبقت بگيرد. چه كار مي كنيد؟

۱) مي گذاريد رد شود ولي به او ناسزا مي گوييد. (۲ نمره)

۲) اهميت نمي دهيد چون هنوز فاصله اش با شما زياد است. (۵ نمره)

۳) كنار مي كشيد تا از شما سبقت بگيرد و رد شود. (۷ نمره)

● پليس دارد به اشتباه شما را جريمه مي كند در حالي كه شما اطمينان داريد هيچ خلافي مرتكب نشده ايد. چه كار مي كنيد؟

۱) با پليس جر و بحث مي كنيد و به او مي گوييد به هيچ عنوان اين جريمه را قبول نخواهيد كرد. (۲ نمره)

۲) مي دانيد كه بحث كردن با او هيچ فايده اي ندارد و به همين خاطر جريمه را سريع قبول مي كنيد. (۵ نمره)

۳) سعي تان را مي كنيد كه در كمال آرامش او را متقاعد كنيد اما وقتي مي بينيد كه او به هيچ وجه، قبول نمي كند جريمه را قبول مي كنيد. (۷ نمره)

● تفسير آزمون
به كساني كه در اين آزمون، بيشتر از ۶۵ امتياز آورده اند بايد تبريك گفت و آنهايي هم كه امتيازشان بين ۳۰ تا ۶۵ شده است، بايد بدانند كه در مواجهه با استرس هاي زندگي شان كمي مشكل دارند و بهتر است درباره راه هاي مقابله با استرس بيشتر مطالعه و تمرين كنند.